Maastricht Instruments
MPR
Wat is het?
Macula Pigment Reflectometer (MPR)
Wat kan het?
Meten hoeveel geel pigment er aanwezig is in de gele vlek van het menselijk oog, door wit licht in het oog te schijnen en het licht dat weer uit het oog komt te analyseren. Wit licht bevat alle kleuren en het apparaat meet hoeveel er van elke kleur weerkaatst wordt. Een gele vlek met veel pigment absorbeert veel blauw licht en weerkaatst van die kleur dus weinig. Zo kan de conditie van de gele vlek snel en objectief vastgesteld worden.
Waarom willen we dat?
Hoe meer geel pigment er in de gele vlek zit, hoe beter je waarschijnlijk beschermd bent tegen het krijgen van leeftijdsgebonden Macula Degeneratie. Deze oogziekte treedt op bij ouderen en beperkt het gezichtsvermogen. Wetenschappers van de Universiteit Maastricht onderzoeken via welke voedingsmiddelen de hoeveelheid geel pigment vergroot kan worden. Van broccoli en spinazie is bijvoorbeeld al bekend dat ze veel van de cruciale stoffen Luteïne en Zeaxantine bevatten.
Wat zijn de voordelen?
De methode is snel, non-invasief en zeer accuraat. Voorheen moesten patiënten vrij ingewikkelde taken uitvoeren, wat met name bij de ouderen een probleem was. Bij anderen testen moest de pupil worden verwijd door het toedienen van oogdruppels. Dat is allemaal niet meer nodig met de MPR. Bovendien kan het apparaat als enige Luteïne en Zeaxantine onderscheiden in de gele vlek.
Verdere bijzonderheden?
Het apparaat werd oorspronkelijk ontwikkeld aan de Universiteit Utrecht door onderzoeker Tos Berenschot en collega's. Ze verkochten het patent aan een Amerikaanse firma, die hen vervolgens toestemming gaf om nog zeven MPR's te bouwen voor gerenommeerde collega-onderzoekers in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Canada en de VS. Dat maakt schaalvergroting mogelijk die voor wetenschappelijk onderzoek zo essentieel is. Maastricht Instruments bouwde de zeven MPR's, in overleg met Berenschot.
MPR
Wat is het?
Macula Pigment Reflectometer (MPR)
Wat kan het?
Meten hoeveel geel pigment er aanwezig is in de gele vlek van het menselijk oog, door wit licht in het oog te schijnen en het licht dat weer uit het oog komt te analyseren. Wit licht bevat alle kleuren en het apparaat meet hoeveel er van elke kleur weerkaatst wordt. Een gele vlek met veel pigment absorbeert veel blauw licht en weerkaatst van die kleur dus weinig. Zo kan de conditie van de gele vlek snel en objectief vastgesteld worden.
Waarom willen we dat?
Hoe meer geel pigment er in de gele vlek zit, hoe beter je waarschijnlijk beschermd bent tegen het krijgen van leeftijdsgebonden Macula Degeneratie. Deze oogziekte treedt op bij ouderen en beperkt het gezichtsvermogen. Wetenschappers van de Universiteit Maastricht onderzoeken via welke voedingsmiddelen de hoeveelheid geel pigment vergroot kan worden. Van broccoli en spinazie is bijvoorbeeld al bekend dat ze veel van de cruciale stoffen Luteïne en Zeaxantine bevatten.
Wat zijn de voordelen?
De methode is snel, non-invasief en zeer accuraat. Voorheen moesten patiënten vrij ingewikkelde taken uitvoeren, wat met name bij de ouderen een probleem was. Bij anderen testen moest de pupil worden verwijd door het toedienen van oogdruppels. Dat is allemaal niet meer nodig met de MPR. Bovendien kan het apparaat als enige Luteïne en Zeaxantine onderscheiden in de gele vlek.
Verdere bijzonderheden?
Het apparaat werd oorspronkelijk ontwikkeld aan de Universiteit Utrecht door onderzoeker Tos Berenschot en collega's. Ze verkochten het patent aan een Amerikaanse firma, die hen vervolgens toestemming gaf om nog zeven MPR's te bouwen voor gerenommeerde collega-onderzoekers in het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Canada en de VS. Dat maakt schaalvergroting mogelijk die voor wetenschappelijk onderzoek zo essentieel is. Maastricht Instruments bouwde de zeven MPR's, in overleg met Berenschot.
Afbeeldingen
(klik voor grotere afbeelding)
